MAVİ BAYKUŞ

yoruldum yahu

2011-12-21T13:20:00.002+02:00

kendime acımaktan sıkıldım, uykusuzluktan bunaldım, çaresizlikten daraldım. uçup yokolmak istiyorum bazen. 'kapalıyız' tabelası asıp birkaç günlüğüne dükkanı kapatabilseydim mesela?

Uzun zaman sonra

2011-01-17T10:11:00.005+02:00

Uzun zaman sonra ilk kez bu kadar keyifli bir haftasonu geçirdik. Cuma akşamı iş çıkışı Ada'yı kaptığımız gibi Big Chefs'e gittik. Ada'cım baya uyumlu bir tip oldu. Biz yemeğimizi yerken o da elmasını kemirdi ve kitaplarına baktı.

Cumartesi sabahı güzel bir kahvaltı yaptık evde. Sonra Burcu ve Alegra geldiler. Bizim bıdıklarda bir heyecan bir heyecan. Henüz birlikte nasıl oyun oynanır bilmiyorlar ama birbirlerini baya bir taklit edip eğlendiler. Mesela Alegra boş oyuncak kutusunun içine oturdu, bir de baktık iki dakika sonra Ada da kutuya girmiş!

Ada top atıyor Alegra 'goool goool goool' diye bağırıyor. Artık birbirlerinin isimlerini söyleyebiliyorlar baya. Ada 'Agiyaaaa' diye çağırıyor Alegra'yı. Alegra da daha bir otoriter 'Ada Ada Ada', hadi hemen gel gibisinden :) En şeker an tabi ki Alegra'nın Ada'ya müthiş bir sevgi ile sarıldığı andı. İnsan çocukların koşulsuz, çekinmesiz ve hesapsız hareketlerini görünce niye hep böyle kalmıyoruz diye kara kara düşünüyor.

Cumartesi öğlen evden çıktık ve Bağdat Caddesine doğru yollandık. Ada'cım tabi arabada uyudu. Planımız her zamanki gibi Fenerbahçe parkının otoparkında Ada uyanana kadar beklemekti. Daha sonra da Ebru'larla buluşup yemek yiyecektik. Park edince hadi dedim gideyim de parkın içindeki kestaneciden biraz kestane alayım. Burak da Ada'nın başında bekliyor. Ben gittikten kısa bir süre sonra orta yaşı geçmiş bir çıft bizim arabanın yanından geçerken Ada'yı görmüşler. Onu arabada yalnız bıraktığımızı düşünüp (nasıl bişeyse) bağıra bağıra 'görüyo musun bak çocuğu da bırakmışlar böyle işte, cık cık cık' filan diye konuşmaya başlamışlar. Burak ben burdayım diyor ama yurdum insanı kendinden geçmiş. Tabi çocukcağız şamataya uyanmış. Hepi topu yarım saat ya uyudu ya uyumadı.

Bizim keyifler kaçtı tabi. Ada'nın uykusuzluğa dayanamayacağından o kadar emindik ki acaba doğrudan eve geri mi dönsek diye düşündük. Ebru'larla Suadiye'de buluşacaktık. Ada belki yine arabada uyur, uykusunu alır diye bir ümit o tarafa doğru yollandık. Yok ne çare çocukcağızın uykusu kaçtı bir kere. Neyse ne yapalım Ebru'larla buluşmayı öne aldık. Ada'cık idare ettiği kadar beraber oluruz diye düşündük. Yahu Ada bizi bir şaşırttı ki sorma gitsin. Önüne çorbası geldi mi zaten bizim oğlanın keyfine diyecek olmaz. Ali de sağolsun Ada'yı el altından ekmeklerle, yoğurtlarla besledi. Ada'nın niye keyfi kaçsın daha ne ister? Bu arada Cercis Murat Konağı'na gittik yemeğe. Mardin mutfağı, bir tane eksantrik olmayan yemek yok.

Pazar günü de aylardır planlayıp bir türlü gerçekleştiremediğimiz Hakman - Yavuz aileleri kavuşması yaşandı. Sina'lar uzun zamandır bize gelmek istiyorlardı. Bir onların işleri çıktı, bi ben zehirlendim filan derken yılan hikayesine döndü mesele. Her neyse en sonunda Pazar günü buluşmayı becerdik. Deniz abla kızımız olarak Ada'ya yol yordam gösterdi. Ada'nın gözlerindeki 'abla bu işler nasıl oluyor bi anlat bakiim' bakışları görmeye değerdi. Yedik içtik, pek güzeldi.

Her yağmurun ardından güneş açar hesabı yavaş yavaş umut ve neşe pıtırcıkları yeşermeye başladı içimde.

Yazı

2010-09-26T11:22:00.004+03:00

Bu sabah babamı gördüm rüyamda, ağlayarak uyandım. Babama sımsıkı sarıldım, 'seni çok seviyorum babacım, sen benim herşeyimsin' dedim. Uyandığımda bir daha babama hiç sarılamayacağım gerçeğinin çıplak soğukluğu sardı heryerimi. Babam öldüğünden beri yazılarını okumaya cesaret edemiyorum. Ama bu sabah onu o kadar çok özledim ki elimde kalan tek şey olan yazılarına sarıldım. Her kelime onu biraz daha çok özletti.

Ada uyandığında sımsıkı sarıldım ona. Çok hareketli bir çocuk olmasına rağmen sanırım o da üzüntümü anladı. Hiç kıpırdamadan bir süre kucağımda durdu. Sonra neşeyle oynamaya başladı. Şimdi Ada uyuyor. Bense ağlamaktan kendimi alamıyorum. Ölmek, yitmek, yok olmak çok garip birşey. Her ne kadar arkanda sözcükler, yazılar, anılar bıraksan da bir daha yeni bir cümle kurmamak, bir daha hiç sesinin çıkmaması, bir daha hiç şarkı söylememek... Ne olursa olsun geride kalanlara seni hatırlatacak birşeyler bırakmak hoş birşey. Ne mutlu bana ki babam bu dünyanın en güzel yazı yazan insanlarından biri idi ve bizlere birçok yazılar bıraktı.

İşte bu yazıyı o yüzden yazıyorum. Babam oldum olası yazı yazmamı istedi. Hiçbir zaman bu konuda bir baskı yapmadı bana (herhangi bir konuda bir baskı yapmadı zaten) ama içten içe bilirdim yazı yazmamı çok istediğini. Elimden geldiğince güzel yazılar yazıp evrene güzel izler bırakmaya çalışacağım. Fakat yazılar da fotoğraflar gibi. Bir daha hiç o yazıda düşündüklerinin bire bir aynısını düşünmeyeceksin, bir fotoğraftaki bakışının bire bir aynısı görülmeyecek bir daha. O an geçecek, değişeceksin. Yazılarla ilgili bir ikilem içindeyim. İnsan hayatı kişinin yazmaya değer bulduğu şeylerin yanı sıra bir sürü minik anıcık, bir iki satırlık düşünce ve anlık hislerle dolu. Yazı yazmak ve bunları arkanda bırakmak geride kalanlara çerçevesi belli bir resim çiziyor, sanki yaşadığın tüm hayat yazdıklarından ibaretmiş gibi. Ama ne yazık ki insan hafızası kısıtlı. Babamla yaptığımız uzun konuşmaları hatırlıyorum ama o konuşmalar sırasında cümle cümle ne söylediğini hatırlayamıyorum. Zamanla hafızamızda kalan ufak tefek anılardan başka birşey kalmıyor elimizde. Eğer ki geriye bıraktığımız yazılar varsa bunlar da dönüp dönüp tekrar okunacak, okununca bitecek, yeni sözcüklerin yerini tutmayacak bir diğer kalem olarak eklenecek anıların yanına.

?!!???!!

2010-05-02T20:37:00.002+03:00

Savaştan çıkmış gibiyiz. Ev dandini, her yerde Ada kafasını vurmasın diye koyduğumuz yastıklar var. Salaklık yapıp Sina'lardan geç çıktık. Eve gelirken Ada arabada uyumaya başladı. Eve vardığımızda saat 8e geliyordu. Ada'cığın uykusu bölündüğü için kafası çok bozuldu tabi. Apar topar mama yedirip banyo faslını atlayıp uyutma faslına geçtik. Fakat ne yazık ki şu anda pek mutsuz. Umarım Burak kazasız belasız uyutmayı başarabilir.

Acilen önlemler almamız lazım çünkü bu düzenle hem ben hem Burak kafayı yiyeceğiz. Haftasonları tam bir karambol geçiyor. Cumartesi ya da Pazar günü bir iki saatliğine birimizden birimiz Ada ile başbaşa vakit geçirmeli ki diğerimiz az biraz dinlensin. Bu şekilde ikimiz de tüm gün evde duruyoruz, ikimiz de çok yoruluyoruz.

Bu düzen içinde çocuk yapmak zaman zaman akıl karı gelmiyor. Annem uzakta, babam yakında ama durumu malum, Burak'ın annesi babası keza uzakta. Hem çalışıp hem de bir başına çocuk büyütmek hakikaten zor. Neziha'yı daha çok devreye sokmamız lazım.

Yapılması gereken o kadar çok şey var ki. Ada'nın yatağını değiştirmek lazım, Ada'ya oyun parkı almak lazım, evi güvenli bir hale getirmek lazım, dermatoloğa, endokrinoloğa, jinekoloğa, dişçiye gitmem lazım. Zayıflamam lazım. Yaşamaya yeniden başlamam lazım. Düzen kurmam lazım. Lazım da lazım...

Saturday Night Fever

2010-05-01T20:11:00.002+03:00

Bir Cumartesi günü daha bitiyor. Bugün 1 Mayıs idi. Kutlamalar Taksim'de yapılacağı için evden uzak durmaya karar verdik. Pınar'lara sığındık. Sabahtan Arnavutköy Fincan'da kahvaltı ettik, sonra da sahilde yürüyüş yaptık. Bebek sahildeki dairelerden birinin fiyatı 2.6 milyon dolar imiş. Bunun üzerine sistem, dünyadaki zengin insanlar vs. üzerine konuştuk.

Pınar'ların güzel ve aydınlık evinde bir öğleden sonra geçirdikten sonra akşam eve döndük. Kiralık ev arayışlarımız devam ediyor. Tüm bu tantanadan uzak, Ada için daha elverişli bir yer bulabilecek miyiz acaba?

Sırtımdaki siyah nokta gittikçe büyüyerek bir kist halini aldı ve canım yanıyor. Onu aldırmam lazım ama ne ara. Salı günü babamın doktor kontrolü var. Eğer herşey yolunda giderse sanırım bu Çarşamba kemoterapinin 2inci seansı olacak. Yarın Sina'lara gideceğiz, dayımlar buradalarmış.

Ada her geçen gün daha çok büyüyor. Rahatlıkla ayağa kalkıyor artık. Bir yaşına geldiğinde bizim desteğimizle yürür herhalde. İlk doğumgünü için özel birşeyler yapmak istiyorum. Bu konuyla ilgili araştırmalarıma şimdiden başlamam lazım.

Uzun zamandır televizyon seyretmediğimi fark ettim. Haber filan da takip ettiğim yok. Bir haberci sokakta yolumu kesip güncel gelişmelerle ilgili ne düşündüğümü sorsa en ufak fikrim yok, oracıkta utanır kalırım.

Ada uyudu. Şimdi birşeyler ısmarlayacağız.

Daraldım

2010-04-12T20:37:00.002+03:00

Çok daraldım. Babam bugün ilk kemoterapi kürünü oldu. Beklediğimden daha iyi geçti tedavi, mide bulantısı olmadı allahtan. Umarım önümüzdeki günler daha iyi olur. Burak'ın işleri iyice sarpa sarmış durumda. Projedeki bir adam işin teslimatına bir hafta kala beni bu oyunda yok bilin, ben şiştim diyerekten pes etti. Bu durumda işler de Burak'ın üstüne kalmış oldu. Ada uyku konusunda iyice cozuttu. O konuda ne yapabileceğimizi bilemiyorum. Gece bir uyandı mı pir uyanıyor. Saatlerce sürüyor geri uyutmamız. Burak şu anda Ada'yı uyutmaya çalışıyor, bir yandan da birileri apartmanda deli gibi piyano çalıyor.

Karnım aç, günlerdir doğru düzgün yemek yemiyoruz. Ada'yı uyandırız korkusuyla ne yemek ısmarlıyoruz ne de mutfağa giriyoruz. Şu olağanüstü hal durumu ortadan bir kalksa artık. Parkeler gıcırdıyor, canımı sıkıyor. Tüm seslere düşmanım :)

Kısa Kısa

2010-04-09T20:16:00.003+03:00

Uzun cümleler yazmaya halim olmadığı için son zamanlarda aklımdan geçen şeyleri karışık sırada yazıyorum. Niye mi? Rahatlamak için.

Bahar geldi. Babamda iştahsızlık başlamış, son birkaç günde kilo vermiş. Hakan'lar Londra'dan gelmişler, Pazar günü Cihangir tayfasıyla kahvaltı edeceğiz. Burak çok yoğun, iş yetiştirmeye çalışıyor. 18 Nisan'dan 24 Nisan'a kadar Ada ile başbaşayız, Burak o sırada Nottingham'da olacak. Annemin check up sonuçları iyi çıkmış, çok şükür. İngilizce klavye ile Türkçe yazmaktan nefret ediyorum. Ada hala uykusuz, geceleri uyandı mı uyumak bilmiyor. Cuma akşamüstleri yaşadığım heyecanı özledim. Gece çıkıp umarsızca içmeyi ve eğlenmeyi özledim. Bir mekana girdiğim zaman burası bizim mekan hissini özledim. Moda'yı özledim. Mırık'ı özledim. Ankara bana uzak geliyor nedense. Kemoterapi büyük ihtimalle Pazartesi günü başlayacak. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ada'nın doğumgünü yaklaşıyor. Yakın zamanda olabilecek kötü şeylerden korkuyorum, o yüzden de hayal kurmaktan çekiniyorum. Ankara'daki evimizi düşünüyorum bazen, balkondaki sardunyaların kokusu geliyor burnuma. Eymir'de babamla yaptığımız yürüyüş geliyor aklıma sık sık. Bütün gölün çevresini dolanmıştık, ne güzel bir gündü. Bazen zengin olmak istiyorum, sonra da çok param olsa neye harcardım ki diye düşünüyorum. Yemek yapmayı özledim. Bazen hep aynı günü yaşıyormuşum gibi geliyor. Özellikle Ada'nın rutini bunu pek bir derinden hissettiriyor. Ama sonra düşünüyorum, Ada doğmadan önce her gün farklı birşey mi yapıyorduk sanki. Herkes gibi akşam sevdiğimiz dizileri seyrediyorduk. Ama dışarı da çıkıyorduk canım. Karga'yı özledim. Karga'da sigara ve bira eşliğinde müzik çalmayı özledim. Güzel bir şarkı koyduğumda milletin gaza gelmesini özledim. Sarhoş olmayı özledim. Kilo veremiyorum, doğumdan sonra üzerimde kalan kiloları verememekten korkuyorum. Bu yaz karambole gidecekmiş gibi geliyor. Şimdiden bir sonraki yazın hayallerini kurmak geçiyor içimden. Eski neşem yok gibi, eskiden daha komiktim sanki. Bol bol komiklik yapar sonra kendi yaptıklarıma gülerdim. Sürekli birşeyleri erteliyormuşum gibi geliyor. Zaman çabuk geçiyor. Bir yandan ev arıyoruz ama uygun birşey çıkmadı henüz. Sonra hangi parayla taşınacağız diye kara kara düşünmeye başlıyorum. Ödeyeceğimiz borç aklıma geldikçe içim sıkılıyor hafiften. Sonra gelecek korkusu basıyor bazen. Ada için sağlam bir gelecek kurabilecek miyiz? Babamın kanser olması beni de ürküttü biraz. Benim de kendime dikkat etmem gerek. Kendi rahatımızı gözetmekten uzak duruşumuz bizi zora sokuyor bazen. Ada uyur uyumaz uyandı. Bugün öğleden sonra uykusunu da uyuyamamış. Akşam huysuzdu baya. Ona yardımcı olamamak canımı çok sıkıyor. Uyumayı öğrenemedi şu çocuk bir türlü. Ağlamasına dayanamıyorum. Ben de onu emzirmeden sakinleştiremiyorum. Eve geliyoruz, yemek yemiyoruz genelde. Ada'yı besle, Ada'yı yıka, Ada'yı uyut, Ada uyansın, sakinleştir, emzir uyut. Sabah kahvaltısını hazırla, işe git, eve dön, sonra hadi baştan. Sonra hastanede iken gördüğüm çocuklar geliyor aklıma, allahım ne kadar şanslıyız diyorum. Daha ne sıkıntılar var. Monitörün kölesi olduk, en ufak çıtırtıdan bile çekiniyoruz. Ada uyanıyor, uyanıyor, uyanıyor. Fame'i yeniden çekseler (dizi olarak) izlenmez mi? İzlenir bence. Karşı apartmanın bahçesindeki at kestanesi yapraklanmaya başladı, bizim deniz manzarasına birkaç aylığına evleda. Oturduğum 3 evde bir at kestanesi ağacına baktım. Biri Ankarada'ki evin bahçesine kendi ellerimizle diktiğimiz Muhlis, diğeri Şaşkınbakkal'daki evin bahçesindeki devasa at kestanesi (babam ona kestoş diyordu), diğeri de buradaki at kestanesi. Tansu'ların kızı yakında doğacak, henüz ismi belli değil, ama adı büyük ihtimalle Dora olacak. Bakalım nasıl bir tip olacak merak içindeyiz. Ayça stajyer olarak işe başladı, kıza asgari ücret veriyorlar. Allah kahretsin bu düzeni, insanların kanını, emeğini nasıl sömürüyorlar. Annem yakında profesörlüğe başvuracak. Yılların emeği. Bu yazdıklarımı kim okuyacak? Muhtemelen kimse. Rahatça yazıyorum o yüzden. Film festivaline gitmeyi özledim. Festival programını inceleyip, notlar çıkarıp bir sürü filme bilet almayı, sinemadan sinemaya koşturmayı özledim. Beyoğlunu özledim.

Neredeyse İki Yıl Olmuş

2010-03-24T11:37:00.015+02:00

Mavi Baykuş'a yazmayalı neredeyse 2 yıl olmuş. En son yazdığım 'Satılık Boot' yazısına ara ara spam yorumlar geliyor. Blogu sadece bu yorumları silmek amacıyla ziyaret ettim son zamanlarda.

İki yılda o kadar çok şey oldu ki:

Hamile oldum

Ada doğdu

Babam beyin ameliyatı oldu ve ardından kanser olduğunu öğrendik

Dedem öldü

Annem İstanbul'dan bir ev almaya karar verdi
Çok yakın arkadaşlarımızın çocukları oldu, biri de yolda

Biz bir evin borcu altına girdik

Biz yine taşınmaya karar verdik

vs. vs.

Hayat hızlı geçiyor, iki blog yazısı arasına sıkışanlar bunlar.

Kış bitti, bahar geldi. Herşeye rağmen çok mutluyum, ve şükür doluyum. Sağlıklı, güleryüzlü, iyi huylu bir oğlum var, dünyanın en güzel yürekli kocası benim kocam, sağlıklıyım, nefes alıyorum, yağmuru kokluyorum, bahar dallarını görüyorum, sevdiğim şarkıları dinlıyorum, can dostlarım var, daha ne isterim.

Şu güzel bahar gününde güzel şeyleri düşünmek, onlar hakkında yazmak istedi canım:

* Bugün keşfettiğim güzel bir fotoğrafçı: Shannon Blue (http://www.etsy.com/shop/shannonpix)

* Bu haftasonu izlediğimiz güzel bir film: 500 Days of Summer

* Imaginarium'daki enfes çocuk kitapları

* Tarçın çayı, kazandibi üzerindeki tarçın, aşure üstündeki tarçın, sahlep üstündeki tarçın, sıcak şarap içindeki tarçın, tarçın rengi, tarçın kokusu, kısacası tarçınlı herşey

* Ada'nın nefis fotoğraflarını çekmemi sağlayan dahiane iPhone uygulaması: Hipstamatic (http://hipstamaticapp.com/)

Satılık Boot :)

2008-04-11T18:49:00.001+03:00

Satılık Boot :)
Originally uploaded by :bubble:

Bu fotografi cekerken bir kedi delisi olarak tamamen kedilere odaklanmistim. Algida secicilik iste!. Cok sonra fotografa yeniden bakinca kayigin ustundeki ilani dikkatli okudum. Satilik Boot! Mukemmel.

Diksyon Dersi

2008-04-11T00:26:00.001+03:00

Bu blog'daki ilk yazimda da bahsetmistim. 1940li ve 50li yillarin muzikallerine bayilirim. Bunlarin arasinda en cok sevdigim film de Singin' in the Rain'dir. TRTden VHSlere kaydettigimiz bu filmleri herhalde yuzlerce kere izledim. (mubala yok a dostlar)
Singin' in the Rain'in en begendigim sahnelerinden biri bu. Yillar sonra Dulcinea'da bir partide hayli karisik bir gecede duvarda filmin bu sahnesini surekli olarak donmekte oldugunu gorunce baya soke olmustum. Hipnoz!
Sonradan bu sevdigim sahneleri surekli oynatma fikri kafamda iyice yer etti. Mesela eger bir bar acarsam barin arkasinda eski bir televizyonda surekli olarak Nick Mason'in Pompei konserindeki atagi donuyor olacak. Bu da baska bir yazinin konusu olsun mu? Olsuuuun.

Futuristik!

2008-04-10T00:05:00.001+03:00

1930larda yapilmis bir film, 2000 yilinda kadinlarin nasil giyinecegine dair kendilerince ucmuslar :) bugun galliano'nun, huseyin caglayan'in filan yaptigi kiyafetler de bir 70 yil sonra torunlarin cocuklarina filan super antika gelecek, evet bunu biliyoruz tabi ama bir de boyle seyredince daha bir carpici oluyor :)

Bagimlilik Kotu Sey

2008-03-28T19:09:00.009+02:00

Esra hayatimi kaydirdi. Bana Bubble Town'i gostermekle buyuk bir kotuluk yapmis oldu. Bubble Town tetris ve pacman'den sonra gordugum en bagimlilik yapici oyun. Oyunun cok basit bir mantigi var, ayni tip baloncuklari yan yana getirip onlari asagi dusurmek. Bu oyunu bu kadar 'addictive' yapan sey nedir?

- Rengarenk biseyler var

- Baloncuklarin her birinin kendine ait sesleri var. Uyuyan baloncuklari durterek uyandirdiginda komik komik sesler cikariyorlar.

- Bir suru baloncuk dusurdugunde toplu bir 'viiiiiii' sesi cikariyorlar ki beni benden aliyor.

- Tipler mukemmel, en cok da Japon cocukla kirmizi baligin hastasiyim. (garip bir cumle!)

Iste boyle dostlar. Bu oyun yasamsal fonksiyonlarimin ortasina oturmus durumda, kitlendiiiiim. Tanrim beni kurtar. (Rehab & Alcak Esra)

Bubble Town kadar olmasa da son zamanlarda beynimi en cok gidiklayan seylerden biri de Sasha'nin Fundacion NYC isimli albumu. Ozellikle repetitive (tekrara dayali) isler yaparken pek iyi gidiyor.

Offf tam bunlari yazarken Cuma aksaminin bir korunde yine musteriden mail geldi. Su sayfaya girince su hatayi aliyoruz, soyle yapinca bu mesaj cikiyor filan diye abuk subuk mailler. Offff offf,

is guc birak artik pesimi. Al sana hata mesaji:

Tahsin Amca ve Buyuk Kus

2008-03-22T22:52:00.003+02:00

ya yaaaa, evet aynen

2008-03-09T08:57:00.004+02:00

Gundelik konusmalar sirasinda kullanilan kalip cumleleri ya da garantili sohbet konularini dusunuyorum birkac gundur. Bunlar hemen herkesin onaylayacagi, uzerinde hemfikir oldugu konular. Bir sohbetin bu tip konu basliklari uzerinde donmesinin cesitli sebepleri olabiliyor;

konusacak baska konu bulamamak, konustugunuz kisiyle yeterince samimi olmamak, onaylanma istegi, dunya gorusunun sinirliligi, sadece geyik yapip kafa bosaltma arzusu vs. vs.

Iste aklima gelen bazi garantili sohbet doldurucular:

Cep telefonu ciktigindan beri ozgurlugumuz kalmadi.

Anneler gunu bir gun degil her gun kutlanmali.

Yunanistan ayni Turkiye gibi bir yer.

Artik kis diye birsey kalmadi. (Bunun bir de 'Artik bahar diye birsey kalmadi' versyonu var.)

Istanbul cok kozmopolit bir sehir.

Avrupa Yakasi'nin bolumleri gereginden fazla uzun, ben artik izleyemiyorum valla.

Soyle guneyde bir balikci kasabasina tasinmak istiyorum.

Koy enstituleri kapanmasaydi...

Bizim cocuk yasitlarina gore resimde/muzikte/dansta vs. vs. cok ileri.

Sarap benim uykumu getiriyor.

Biz artik butun yemeklere yeztinyagi kullaniyoruz.

Amerika'nin kac yillik tarihi var ki zaten

Karisik

2008-01-26T14:31:00.000+02:00

Yine uzun bir ara vermisim. Gecen gun Cihangir'deki Meyra Cafe ilgili yorum ararken Kucuk Gurme isimli yeni bir blog buldum. Guzel bir blog, suraya gittim, surda sunu yedim, buranin feslegen yataginda budu sarmasi muhtesem seklinde yazilar var iste. Uzun zamandir bloglara goz atmiyordum. Duzenli olarak ziyaret ettigim tek blog babamin blogu.

Neyse iste, soyle bir goz attim blog alemine. Ne kadar garip, insanlar (ben de dahil) zamaninda en yakinlarindan bile sakladiklari gunluklerini simdi tum dunyaya actilar. Gerci blog'larda ozel hayatlarina cok girmiyor insanlar. (Ne kadar teshirci isen o kadar cok yaziyorsun ozel hayatini herhalde.) Once soyle dusundum, bugun sunu yaptim, boyle dusunuyorum, yeni aldigim halim eve teslim edildi filan gibi seyler yazmanin ne anlami var. Dusununce garip geliyor ama bir yandan guzel birsey bu, insanlari birbirine bagliyor. Bir bakiyorsun hic tanimadigin biri o gun seninle ayni seyleri hissediyor, ayni seyleri dusunuyor.

Gecenlerde sunu dusunuyordum, insanlar iletisim kurmaya muhtac varliklar. Yeni birsey soylemiyorum elbette, neredeyse butun eylemlerimiz iletisim kurmaya yonelik. Fakat bunun yanisira bir de dokunma ihtiyaci var. Neden el sikisiyoruz, neden sariliyoruz, neden opusuyoruz, neden birinin kolunu tuttugumuzda daha az korkuyoruz?

Arada bir cok kaniksadigimiz seylere biraz yabacilasiyorum, o zaman bazi yaptigimiz seyler cok komik ve cok garip geliyor. Bazen de cok basit buldugumuz bazi seylere aklim sasiyor, mesela uzaktan kumanda ne kadar muhtesem bir bulus. Insanoglu Mars'a mekik gonderdi, sen uzaktan kumandadan bahsediyosun diyenler olabilir. Olsun bence uzaktan kumanda muthis bisey :)

Eee madem blog yazisi yazmaya basladim, ben de kendimden son haberleri vereyim. Belki birilerine iyi gelir. Efendim son bir iki aydir ne udugu belli olmayan bir goz pirtlamasi tecrube ediyorum. Daha aciklayici olmak gerekirse sol gozumde serbest dolasan iltahap hucreleri var. Etkisi ne mi? Goz kizarikligi, goz agrisi, bulanik gorme, isiga hassasiyet. Bu deyyusun adi Uveit imis. Neden oldugu tam olarak bilinemeyen hastaliklardan biri. Zaten beni de hep boyleleri bulur. Geceleri dislerimi sikiyorum ben, etkisi de tahmin edilecegi uzre dislerin cipcilali olmasi, curukler, cene agrisi, cene yamulmasi vs. Sebep? Strestendir. Zati birseyin tam olarak sebebi bilinmiyorsa o mutlaka strestendir. Doktorun karsisinda bir garip hissedersiniz kendinizi, ulan amma stresli bir insanmisim, bak doktora da ifsa olduk dersiniz icinizden. (Yoksa bir tek ben mi oyle derim sevgili blog okuyucusu?)

Aslinda bu uveit altta yatan suru sepet 'ciddi' hastaligin belirtisi olabilirmis. Efendim sarkoydoz (kesin boyle yazilmiyodur bu), romaitid bisiy bisiy (internet cikti mertlik bozuldu) vs. vs. neyse henuz doktor bunlari arastirmak icin erken oldugunu soyledi. Aralik ayinda tedavi edildigini dusundugumuz goz bu hafta yeniden pirtlayinca bir an tamam bende kesin Behcet Hastaligi var serzenislerinde bulunmustum ama doktor icimi rahatlatti. Ne diyorduk, internet cikti mertlik bozuldu. Adi wikipedia, uveit ne menem biseymis diye bakarken bir de ne goreyim, komple pirtlamis, kipkirmizi olmus bir goz fotografi karsimda tovbe tovbeeee.

Simdi bu hikayeyi anlatinca aklima ne geldi. Lisedeki erkek arkadasimin babasi kadin dogumcu idi. Ne akla hizmetse Yavuz okula babasinin tibbi kitaplarini getirirdi. Ben kitaptaki fotograflara bakmamistim ama bakanlarin suratindaki ifadelerden uzun sure bacaklarimizi dikizlemeye yeltenmeyecekleri anlasiliyordu. Kitaptaki hastalikli afedersiniz 'kuku' fotograflari zavalli cocuklarin butun cinsel isteklerini iclerine kaciriyordu :)

Iste boyle de bir animi yazdim sevgili blog okuyucusu. (Bu yaziyi kimse okumayabilir tabi, kime boyle hitap ediyosam).

Haberlere devam. Son birkac ay baskin olarak is stresiyle gecti. Birileri isleri bastan savinca, gayet basit seyleri yapmaktan kacininca, bin kere soyledigin bir seyi ilk kez duyuyormus gibi yapinca kafamin telleri atiyor. Anlasilan o ki sadece kafamin telleri degil, ruhumun da telleri atiyor ki pek sahane bir ruh halinde oldugum soylenemez. Neyse idare ediyorum iste. Zaman zaman hayalimdeki isi kurma hayalleri kuruyorum. Bu is kendi halinde cici mi cici bir kafe. Mahalle kafesi olacak kesinlikle. Gelen insanlarin birbirleri ile tanistiklari, guzel muzik dinleyebilecekleri, corbalarina hasta olacaklari bir yer iste :) Bizim sokakta cok guzel bir bina var. 50'lerden kalma oldugunu tahmin ettigim, yuksek tavanli, guzel balkon demirleri olan, eski bir Gumussuyu evi iste. Bu bina bir iki yil once tamamen satilikti. Simdi ustundeki ilani kaldirdilar. Neyse iste bu binanin alt kati da dukkan. Ben de bizim sokagin yuzunu guldurecek guzel bir yer acma hayali kuruyorum iste. Insanlarin pazar kahvaltilarini susleyecek guzel atistirmaliklar yapmak istiyorum falan filan. Zaten juice bar fikrim aldi yurudu, her kose juice bar oldu. Basta bozuluyodum da sonra dedim ki ne bozuluyosun, para meselesi bu isleeeer.

Amanin Amerikalilarin deyimiyle tam bir 'Loser' gibi konustum. Kaybedici :))))

Cok sukur sikayet edecek hicbirsey yok hayatimizda. Sikayet edecek sey ararsan bulmak cok kolay ne var.

Satir arasi hayat felsefesinden sonra haberlere devam. Mesela benim canim su anda cok kahve icmek istiyor. Olur ya canin cok kahve icmek ister, evde kahve yoktur, senede bir sabah canin yumurta yemek ister, evde yumurta yoktur, heves ettigin filmin alt yazisi bozuktur, dinlemek istedigin radyo kanali cizirdamaktadir vs. ufak tefek seyler :)

Cok alakasiz olacak ama yazinin burasina kadar okumaya sabredenler olmussa size muthis biz lezzetten bahsedecegim simdi: Bulgur King! Burasi Sisli'de etsiz cig kofte yapan kucucuk bir yer. Cig koftenin icine ince cekilmis ceviz ve antep fistigi koyuyolarmis. Muthis bir lezzet. Sisli Camii'ne yakin. Herkese tavsiye ederim, biz yedik bagirsaklarimiz saglam cok sukur, korkulacak bisey yok :)) Bir de ben gecen hafta hayatimda ilk kez kokorec yedim. Burak beni Sisli'de odun atesinde kokorec yapan bir yere goturdu. Superdi valla. Anlayacaginiz uzre gecen haftasonu sokak yemeklerine verdik kendimizi. Simdi bu Bulgur King filan nerden cikti diyeceksiniz. Aksam Ebru'nun dogumgununu kutlayacagiz Ebru'nun evinde. Raki - meze muhabbeti olacak. Biz de Ebru'ya giderken cig kofte alalim diye konusuyorduk da ordan cikti iste.

Evet birazdan yazima son verecegim. Cunku bu aksam icin soz verdigim uzre humus yapmaya baslayacagim. Deniz Gursoy'un Cilingir Sofrasinda Raki Mezeleri isimli kitabini kullanacagim her zamanki gibi. Meze yemeyi seviyorsaniz bu kitabi mutlaka edinin. Turkiye'nin dort bir yanindan guzel mi guzel meze tarifleri var.

Karmakarisik bir yazi oldu. Kimbilir bir daha ne zaman yazarim.

Kumkurdu

2007-11-05T16:34:00.001+02:00

Hayal gücünü çalıştırır, insanı çocukluğuna geri döndürür, aynı zamanda yetişkinleri anne-baba olmaya hazırlar, güldürür, duygulandırır, iyi gelir...

Daha ne diyim, yaşınıza başınıza bakmadan gidin Kumkurdu serisini alın ve okuyun :)

Asa Lind'in güzel mi güzel öykü kitapları İthaki Yayınları'ndan çıktı.

Yaz Yaz Yaz

2007-06-29T11:02:00.002+03:00

Şimdi çoğunuz tatile çıkıyorsunuzdur. Tatilde yanımıza hangi albümleri alsak, plajda neler dinlesek diyenler vardır. Kulağınızda güzel ve rahatlatıcı bir müzik olunca plajın daha bir tadı çıkar. Bu sebeple siz tatilcilere hoşunuza gidebilecek albümler önereyim dedim:

1. Putumayo Presents: Music from the Wine Lands
2. Putumayo Presents: Italian Cafe
3. Putumayo Presents: Acoustic Africa
4. Putumayo Presents: Women of Latin America
5. Putumayo Presents: Brazilian Lounge
6. Putumayo Presents: Paris
7. Putumayo Presents: Acoustic Brazil
8. Putumayo Presents: Music from the Coffee Lands
9. Oi Va Voi - Oi Va Voi
10. Buena Vısta Social Club Presents Ibrahim Ferrer
11. Rhythms Del Mundo: Cuba
12. Vicente Amigo - Un Momento en el Sonido

Gördüğünüz gibi önerilerimin çoğu Putumayo'nun toplamaları. Putumayo türlü çeşitli dünya müziği toplamaları çıkaran bir plak şirketi. Albümlerin seçkileri bazen bir ülke, bazen bir şehir bazen de türler üzerine yoğunlaşıyor. Seçkilerdeki şarkılar dışında albümlerin kapakları ve içindeki kitapçıkları da bir o kadar güzel ve özenli. Dünya müziğine merakınız varsa ama nereden başlayacağınızı da bilemiyorsanız Putumayo albümlerini şiddetle öneririm. Daha fazla bilgi için: http://www.putumayo.com/

Çiçek Kız

2007-06-28T18:12:00.001+03:00

Allahım yaşasın! Uzun zamandır bu çizgi filmin ne olduğunu hatırlamaya çalışıyordum. Bugün şans eseri YouTube'da ne olduğunu buldum. Doğru ya bu çizgi filmin adı Çiçek Kız'dı. Çizgi filmden aklımda kalan tek şey kahramanımızın çiçek şeklinde bir kolyesi olduğu ve bu kolyeyi tutup havaya kaldırdığında kolyeden gökyüzüne ışıklar saçıldığıydı. Tabi yarım yamalak hatırladıklarım da tam doğru değilmiş. Nerden mi öğrendim? Süper bir Türk sitesinden: anime.gen.tr

Bu sitedeki özeti okuyunca taşlar yerine oturmaya başladı. Evet Çiçek Kız'ın bir çiçek anahtarı vardı ve yedi renkli çiçeği arıyordu. Ne kadar büyülü :)

Tabi iş Çiçek Kız'la kalmadı, Şeker Kız Candy, Georgie, Arı Maya ve bilimum sevdiğim çizgi filmlerin fragmanlarını izledim, mutlu oldum, nostalji yaptım ve müthiş bir maymunlukla hepsinin videolarını bloguma koyduuuum. Keyifle izlemenizi diliyorum.

Vataşiva Candyyyy

2007-06-28T18:03:00.001+03:00

Gummi Bears

2007-06-28T16:59:00.001+03:00

Arı Mayaaaa

2007-06-28T16:54:00.001+03:00

Georgie

2007-06-28T16:48:00.001+03:00

Rhythms Del Mundo: Cuba

2007-06-26T12:21:00.000+03:00

Bu yazın albümü tespit edilmiştir: Rhythms Del Mundo!

Buena Vista Social Club müzisyenleri günümüzün en popüler şarkılarının latin versiyonlarını çalmışlar. Şarkıların çoğunda orjinal vokaller kullanılmış fakat altyapı tamamen latin. Yorumlar o kadar kusursuz ki kırk yıldır dinlediğimiz şarkıların orjinalleri böyleymiş gibi geliyor.

Albümdeki şarkılar sırasıyla şöyle:

COLDPLAY - Clocks

JACK JOHNSON - Better Together

ARCTIC MONKEYS - Dancing Shoes

DIDO and FAITHLESS - One Step Too Far

IBRAHIM FERRER - As Time Goes By

U2 with COCO FREEMAN - I Still Haven't Found What I'm Looking For

MAROON 5 - She Will Be Loved

KAISER CHIEFS - Modern Way

OMARA PORTUONDO - Killing Me Softly

VANYA and RDM featuring QUINCY JONES - Ai No Corrida

STING - Fragilidad

VANYA and RHYTHMS DEL MUNDO - Don't Know Why

AQUILA ROSE and IDANIA VALDEZ - Hotel Buena Vista

FRANZ FERDINAND - The Dark Of The Matinee

LELE featuring RADIOHEAD - High And Dry

IBRAHIM FERRER - Casablanca (As Time Goes By)

Gördüğünüz gibi seçimler harika. İyi de bunların latin versyonu nasıl olacak ki diyorsanız size garanti veriyorum dinleyince vay be diyeceksiniz.

Albümden elde edilen gelirler de doğal afet kazazedelerine yardım ve küresel ısınmaya dikkat çekmek için kullanılacakmış.

Haydi bakiim ayakkabıları fırlatın, poponuzu sallamaya başlayın, dans edin, dans ediiiin!

Sinir Bozucu Şarkılar

2007-06-25T11:56:00.000+03:00

Pink Martini'nin Sympathique isimli albümünü dinlememiştim. Bu sabah albümü dinlerken bir de baktım Que Sera Sera da var albümde. Allahım bu ne kadar korkunç bir şarkı, niye böyle bir şarkı var???

Buradan yola çıkarak en gıcık olduğum şarkıların listesini yapmaya karar verdim, aklıma yenileri geldikçe ekleyeceğim. Sizin de gıcık olduğunuz şarkılar varsa bana yazın, bir sinerji yaratalım :)
1. Que Sera Sera- bütün yorumları
2. My Heart Will Go On - Celine Dion
3. Knife - Rockwell (Knife Cuts Like a Knife ... diye bir nakaratı vardır)
4. Still Loving You - Scorpions
5. I'd Do Anything For Love - Meatloaf (abicim bir kere grubun adına bakar mısınız?)

Devamı gelecek.

Son Zamanlardaki Takıntılarım

2007-06-19T18:52:00.000+03:00

Soldan Sağa:
1. Kiraz: Yaz gelince kiraz yemeğe doyamıyorum, koca bir kase dolusu yiyebilirim
2. Steve Madden'ın hemen hemen bütün ayakkabıları. Kanyon'da mağazası açıldı, yihuu
3. Body Shop - Satsuma vücut kremi, muhteşem bir kokusu var. Bu kremi sürünce parfüm sürmenize gerek kalmıyor, yaz akşamları için ideal.
4. Birkenstock terlikler: Her daim hastasıyım
5. Sabo: Back to basics! Bu yaz kesin kırmızı bir sabo alacağım.
6. Vivident Fruit Mix: Tatları süper, özellikle de kırmızılarının tadı nefis. Kutudan hangi rengi çekicez bakalım diye küçük oyunlar da uydurabilirsiniz.
7 - 8. TopShop: Süper elbiseler
9. Tracey Thorn - Out of the Woods: Harika bir albüm, direk yaz şarkıları var. It's All True orda burda çalmaya başladı.
10. Matruşka bebekler: Hep sevmiştim, bu sıralar daha da bir seviyorum.
11. Limonata: Limonata var mı limonata?
12. Sex & The City: Oturup yeniden seyretmeye başladım, vazgeçmek mümkün mü?

Telefon Tel Aviv - E.T. Phone Home

2007-06-01T12:00:00.000+03:00

Telefon Tel Aviv dinliyorum; chill-out / electronica sevenlere tavsiye ederim. Su gibi, pırıl pırıl, şıkır şıkır bir müzik. İster istemez arınma hissi veriyor insana. Zaten dün yoga da yapmışım, bir rahatlık gelmiş, devamını da müzikle getirmek daha da iyi geldi.

Grupla ilgili bilgi edinmek ve şarkılarını dinlemek isteyenler için: LastFM - Telefon Tel Aviv

Not: Başlıktan da anlayacağınız üzre grubun adı bana 'E.T. phone home'u hatırlatıyor :)

Noktaları Birleştirelim

2007-05-29T12:23:00.002+03:00

Uzun zamandır doğru düzgün bişeyler yazmamıştım. Son zamanlarda yaptıklarımı şöyle etraflıca yazayım derdine düşünce de olay büyük bir projeye dönüşüyor, üşenme hali devreye giriyor. Bu sebeple herhangi bir sıra ve önemlilik puanı gözetmeden yazıyorum. Buyrun.

İncik boncuklarla haşır neşir olmaya başladım yeniden. Kendime bir kimlik kaplama makinası aldım. Süper projelerim var. Yaptığım kolye, bilezik, iğne vs. nin fotoğraflarını yakında buraya koyacağım.

30 yaşıma girdim. İnsan 30 yaşına girdiği gün söylemesi ayıp periyodu da gelir mi anacım. Benim başıma geldi, sizin başınıza gelmez inşallah. Baya bi salya sümük vaziyetteydim. Hayır işin kötüsü herşey çok güzeldi. Doğumgünümde Bozcaada'ya gittik. Etrafta kimsecikler yoktu. Cumartesi sabahı 'darbe mi olacak acaba' endişeleriyle yola çıktık. Öğleden sonra Bozcaada'daydık. Özcan Hanım'ın güzel konukevinde kaldık. Gelir gelmez çantaları odaya bırakıp doğru Çamlıbağ Şaraplarının dükkanına yollandık. Bir Kuntra, bir de Cabarnet Sauvignon lütfen. Oradan ver elini yel değirmenleri. İhtiyacımız olan herşey yanımızda; şarap, tirbuşon (bu sefer hazırlıklıyız), kocaman çiçekli örtüm, uçurtma, bumerang. E daha ne olsun. Yaramaz uçurtma baya bir havalandıktan sonra kendisini denize atmaya karar verdi, çektik çektik gelmedi. Bozcaada'da bizden bir parça olarak denizdeki yaşamına başlamış oldu. Belliydi zaten bu uçurtmanın böyle bekleyip bekleyip voleyi son anda vuracağı. Madem uçurtmamız feda oldu hadi bari bumerang atalım, geri dönecek mi bakalım. Yok anacım yok, bunların hepsinin gözü dışarda. Bumerang da kaldı mı orda! Bir kız bir oğlan bıraktık yani adaya.

Yol boyunca sarı çiçekler ve gelincikler sarmıştı etrafı. Yolda Fikret Kızılok ve Edip Akbayram'ın şarkılarının toplandığı eski bir plağın cd'sini dinledik. 70'ler ne kadar saf ve iyi niyetliymiş. İnsanlar sanki daha bir gülümser ve daha bir seviyor ülkelerini. Anadolu gürül gürül, bu cd tam bir yol cd'si. Hepinize tavsiye ederim.

Son bir ayda Türkiye'de de büyük çalkantılar oldu. İnsanlarımız sokaklara döküldü. Köşe başını kapmış, Nu Teras'tan aşağı inmeyen, manzaralı evlerinden bildiren kimi köşe yazarları sokaklara inen insanları 'milliyetçilik azdı', 'sallayın siz o bayrakları, ne işe yarayacaksa' vs. vs. gibi cümlecikleriyle eleştiredursun bir anda toplum bir ivme kazandı. Umarım sol yalnızca 'AKP olmamak' üzerinden bir politika yürütmez de iyi hizmet, dürüstlük, ülke sevgisi, kardeşlik, kalkınma, uygarlaşma yolunda insanımızın açlığını doyurur. Ne ilginçtir ki bu ülkenin başından krizler, derin devletler, hortumcular, yüzde 110 enflasyon vs. geçiyor ama ülke yine ayakta kalıyor. Demek ki ülkenin insanı dayanıklı, dirençli, ülke zengin. Şunun bir farkına varsak, bir ayaklansak önümüz gerçekten açık. O yüzden enseleri karartmayalım dedim, rakı sofralarında ülkeyi kurtarmanın yanı sıra birilerine faydam dokunur mu diye düşünerekten Eğitim Gönüllüleri Vakfı'na gönüllü oldum. Ülkede birey olabilen, düşünüp sorgulayan, kendini ifade eden, yaratıcı ve bilgili insanların sayısı ne kadar artarsa o kadar hızlı değişecek çehremiz. Eylül ayında eğitim gönüllüsü olarak çalışmaya başlayacağım.
(Edit 11/04/2008: Bu yaziyi sanirim ilk mitingden sonra yazmistim. Sonra bu mitingci kitle ile de herhangi bir gonul bagi kuramadim, Tuncay Ozkan'a ziyadesiyle kilim. Egitim Gonulluleri Vakfi fikri de ilk gittigimde heyecan verici gelmisti ama devami gelmedi.)

Spora başlıyorum. Dün akşam MAC'a gittim, pek bir beğendim. Tabi en önemli etken Pınar ve Burcu'nun spora gidiyor olması. Birileri gidince sen de gaza geiyorsun, birbirini gaza getiriyorsun. Tabi bir de spor çıkışı dedikodu, lak lak seansları var ki o da apayrı bir keyif :)
(Edit 11/04/2008: Insan eski yazdigi yazilari okuyunca kendine bir gicik olur ya, iste bu yazinin bu kismina sonradan baya gicik oldum. Efendim kose yazarlarina laf atmayi bliyorsun da sen kendin de pek bir 'kucuk sosyetesin'. Neymis NuTeras'tan bildiriyorlamis. Evet ordan bildiriyorlar da sen de Kanyon'dan bildiriyorsun be anam. Ohaaaa cift kisilikliyim galiba, kendime giydirirken hizimi alamadim.)

Caz festivalinin programına baktım, içim açıldı. Bir kere Jose Gonzalez geliyor. Bu konsere mutlaka gitmeliyim. Anacım şimdi tekrar baktım; Cassandra Wilson, Antony & The Johnsons da geliyormuş. Biletleri şimdiden almalıyım.

Bu arada STOMP'a gitmek istiyorum ama aptal GençTurkcell'e mesajla üye olamadım. Acaba kontenjanları mı doldu. Üye merkezleri mi ne öyle bir yere gidip üye olmak gerekiyormuş.

İşte son durumlar böyle. Görüşmek üzeree :)

Bakış

2007-05-22T12:02:00.000+03:00

Haftasonu Sina'lar bize kahvaltıya geldiler. Deniz'in yeni oyuncaklarının bir dizi fotoğrafını çektim. Bu oyuncaklar çok garip, sanki insanın gözünün içine bakıyor gibiler. Yunan heykellerindeki insanların yüz ifadelerine benzer dramatik bakışları var. Çektiğim fotoğraflar arasından en beğendiğim bu.

Diğer fotoğrafları da merak ederseniz şurada bulabilirsiniz:
http://www.flickr.com/photos/bubble/

Bir tanecik kızım Mırık

2007-03-30T14:29:00.000+03:00

Seni çok özlüyorum

Exit Music (for a Film)

2007-03-23T10:17:00.000+02:00

Bu sabah işe gelirken arabada OK Computer'ı dinledik. Yağmur havası, yine işe gidiyoruz, özgür değiliz. Satın alma özgürlüğünü kazanmak için ruhumuzu kuruş kuruş bozduruyoruz.
Bir anda Exit Music çalmaya başladı. Şarkının sözleri bu sefer bambaşka bir anlam kazandı.

Burak arabayı kullanırken içimden 'today we escape, we escape...' diye şarkıya eşlik ettim, ama işe gidiyorduk.

Exit Music (for a film)
Wake... from your sleep
The drying of your tears
Today.. we escape
We escape.

Pack and get dressed
Before your father hears us
Before.. all hell.. breaks loose.

Breathe... keep breathing
Don’t lose.. your nerve.
Breathe... keep breathing
I can’t do this.. alone.

Sing us a song
A song to keep us warm
There’s such a chill
Such a chill.

You can laugh
A spineless laugh
We hope that your rules and wisdom choke you
Now we are one
In everlasting peace

We hope that you choke.. that you choke
We hope that you choke.. that you choke
We hope that you choke.. that you choke

Dinleyin - Radiohead Exit Music (for a film)
Dinleyin - Brad Mehldau Exit Music (for a film)

Sevdiğim Albüm Kapakları

2007-03-21T15:03:00.000+02:00

Yıllardır gerçekleştiremediğim bir projem var. Sevdiğim albüm kapaklarını plakaların üzerine bastırıp bir duvarı bu resimlerle donatma projesi. Bir türlü el atamadığım bir şeydir bu. Bu fikrin ilhamı da Ankara'da yaklaşık 10-11 sene önce açılmış olan Cult isimli barın duvarlarından alınmıştır. Belki gidenleriniz vardır. Cult bana göre Ankara'nın en güzel barı idi. Hem müzikleri çok iyiydi hem de mekanın dekorasyonu pek güzeldi. Piknik masalarına benzeyen masaları ve sıraları vardı. Akşamüstleri oturup birşeyler atıştırıp bira içmek için birebirdi. Gecenin ilerleyen saatlerinde de masalar toplanır ve millet dansetmeye başlardı. Cult'ın duvarlarında enfes albüm kapakları asılıydı. Yıllar sonra Cult'ın işletmecilerinden birinin yakın bir arkadaşı ile tanıştığımda bana bu resimlerin fena halde aşırıldığını ve bu yüzden resimleri duvara sabitlediklerini anlatmıştı.

Neyse nerden nereye geldim. Düşündüm ki madem projemi bir türlü gerçekleştiremiyorum bari bloguma koyayım bu resimleri.

Hoşuma giden albüm kapakları gördükçe bu yazıya ekleyeceğim.

Hedgehog in the Fog - Yozhik v Tumane

2007-03-01T16:23:00.001+02:00

Hedgehog In the Fog (Sisteki Kirpi) 1975te yapılmış bir Rus animasyonu. Yönetmenliğini ve animasyonu Yuriy Norshteyn yapmış. Kahramanlarımız ayı ve kirpi iki iyi arkadaş. Akşamları buluşup yıldızları sayıyorlar ve sohbet ediyorlar. Kirpi bir akşam yanında bir kavanoz ahududu marmeladı alıp sevgili arkadaşı ayıyı ziyaret etmek için yola koyuluyor. Fakat o akşam ormanı fena halde sis basıyor. Sisin içinde kala kalan kirpicik oldukça korkuyor. Ancak ormanda karşılaştığı yardımsever köpek ve nehirdeki gizemli balık sayesinde ayının evine ulaşabiliyor. Bu kısacık animasyonun en can alıcı noktası ise kirpinin sisin ortasında beyaz bir atla karşılaştığı an. Bu animasyonu beğeneceğinizi düşünüyorum.

Rusların 1960 ve 70li yıllarda yaptıkları animasyonlar muhteşem. Çok şiirsel bir anlatım dilleri var ve izlemeye alıştığımız Amerikan animasyonlarından çok çok farklılar. Mor ve Ötesi de bir video kliplerinde bu dönemde yapılmış bir Rus animasyonunu kullanmıştı. Bu animasyon ilginizi çektiyse sizlere Masters of Russian Animation serisini edinmenizi tavsiye ederim. Bu seriyi Amazon'da bulabilirsiniz.

Hafta Ortasında İsyan

2007-02-28T17:26:00.001+02:00

Bu sabah YouTube'da bambaşka birşey ararken Tracey Thorn'un It's All True isimli şarkısının videosunu buldum. Videoyu izleyince tüm dünya üzerinde masa başında çalışan insanları düşündüm. Bütün gün bir ekran karşısında oturup, bir ekrana bakıp, kolumuzu biraz kıpırdatıp, bir takım düğmelere basarak 9 saat boyunca aynı şeyi yapıyoruz. Böyle düşününce yaptığımız işler çok komiğime gidiyor.

Bu videoda masa başında oturup herkesin yaptığı şeyleri yaparken aniden bambaşka bir hareket yapan dansçılar bana hafta ortasında masa başında cinnet geçirip isyan eden çalışanları hatırlattılar. Çok eğlenceli bir video, umarım beğenirsiniz.

Bu arada bu şarkı Tracey Thorn'un 5 Mart'ta piyasaya sürülecek albümünden bir single. Everything But The Girl'ün efsane sesini uzun zamandır duymuyorduk. Bu videoyu tesadüfen bulmuş olmama pek sevindim doğrusu.

Sokak Yemekleri - Mediterranean Street Food

2007-02-24T15:59:00.000+02:00

Başucu kitabı diye bir tabir vardır. Sanırım bazıları bu tabiri çok önemsedikleri, yanı başlarından ayırmak istemedikleri kitaplar için kullanıyorlar. Benim içinse başucu kitabı uykuya dalmadan önce çok dikkat vermeden okunabilecek ilginç ve eğlenceli kitaplar. Mesela bir süre başucu kitabım Ersin Karabulut'un Sandık İçi idi. Uyumadan önce kısa bir öyküsünü okuyorum, bazen kendimi alamayıp birkaç tane okuyorum ve yatakta kikirdemeye başlayıp uyku kaçırabiliyorum. Bazen de Piyale Madra'nın Ademler ve Havvalar isimli çizgi kitaplarını karıştırıyorum. Son zamanlardaki başucu kitabım ise Anissa Helou'nun Mediterranean Street Food (Akdeniz Sokak Yemekleri) isimli kitabı.

Anissa Helou Londra'da yaşayan Beyrut'lu bir yazar. Çocukluğundan beri sokakta satılan yiyeceklere merak duyuyormuş ancak annesi bu yemekleri yemesine izin vermezmiş. Yaşı kemale erdiğinde sokaklarda özgürce istediği şeyi yemeye başlamış. Ancak Londra'ya taşındığı zaman sokak yemeklerinden uzakta kalmış. Hakikaten de sokak yemekleri daha çok Akdeniz kültürüne özgü. Hatta kitapta şöyle bir gruplama da yapılmış: Akdeniz ülkeleri arasında Fransa, İspanya ve İtalya'daki sokak yemekleri bir grup, Balkanlar, Yunanistan, Türkiye, Suriye, Lübnan ve İsrail bir grup, Mısır, Libya, Tunus, Fas ve Cezayir bir grup. Ancak Anissa Helou'nun dediğine göre sokakta satılan yemekler doğuya gittikçe daha da çok renkleniyor. Kitapta anlatılanlara göre batı Akdeniz ülkelerinde sokak yiyecekleri gezici arabalardan ziyade ayaküstü cafelerde ve tapas (İspanyol mezesi) barlarda satılıyor. Ancak doğuya doğru geldikçe seyyar satıcılara daha sık rastlanıyor. Kitabı okumaya başlayınca şöyle bir düşündüm de hakikaten ne kadar çeşitli yiyecekler satılıyor sokaklarımızda. Simit, mısır, kestane, kağıt helva, sahlep, midye dolma, nohutlu pilav, içli köfte, döner, köfte, dürümler, kokoreç, çiğ köfte, şerbetli tatlılar vs. vs.

Kitabı karıştırmaya başladıkça Akdeniz ülkelerin yiyeceklerinin ve yemek kültürlerinin de benzerlikler taşıdığını daha da iyi idrak ettim. Mesela Fas'ta evde ekmek hamuru yapıp ekmek fırınlarında pişirtmek yaygın bir alışkanlıkmış. Bizde de evde pide içi hazırlanılır sonra da ekmek fırınlarında pide pişirtilir mesela. Lübnan'da pazar günleri herkes balkonuna çıkıp mangal yaparmış. Bizde balkonda mangal yapma alışkanlığı yavaş yavaş azalmaya başladı ama eskiden hatırlıyorum balkonlarda sık sık mangal yakılırdı. İspanya'da ekmek dilimlerinin üzerine çeşitli soslar ve malzemeler konarak yapılan kanepelere pincho denirmiş. Kanepelerin üzerlerine de birer kürdan batırılırmış. Pincho satılan yerlerde hesap istediğiniz zaman garson tabağınızdaki kürdanları sayıp hesabı çıkarırmış. Bu bana hemen Ankara'daki Papazın Bağını hatırlattı. Orada da gözleme, patates kızartması gibi basit yiyecekler satılır. Hesap istediğiniz zaman garson masaya getirdiği yiyeceklerin tabaklarını sayarak hesap çıkarır. Kültürler arasındaki bu tip benzerlikleri yakalamak çok hoşuma gitti. Bir de şunu bir kez daha gördüm ki Türk mutfağında hem batı hem de doğu etkileri var ve bu bizim mutfağımızı çok zengin kılıyor.

Kitabın kapağındaki simitler çok iştah açıcı görünüyorlar. Pazar günü öğleden sonra çay ve peynirle birlikte taze taze simit yemek isteyenler için halis mulis Ankara simidinin tarifini veriyorum.
(4 adet)
Hamur için:
1 çay kaşığı kuru maya
2 cup (250 gr) un
1/4 çay kaşığı tuz
az miktarda tuzsuz tereyağı

Üzerine:
1/2 cup (125 ml) pekmez
1/2 cup (125 ml) su
1/2 cup (60 gr) susam

1. Mayayı 2 çorba kaşığı su ile karıştırın ve bir süre bekletin.
2. Un ve tuzu bir kaba eleyin ve ortasına bir çukur açın ve mayalı suyu ekleyin. 125 ml suyu yavaş yavaş una ekleyerek hamur yapmaya başlayın. Pürüzsüz bir hamur elde edene kadar iyice yoğurun.
3. Başka bir kaseyi tereyağı ile yağlayıp hamuru bu kaseye aktarın. Kasenin ağzını streç film ile kapatıp hamuru 1 saat 45 dakika dinlendirin.
4. Simitlari yapacağınız zemini biraz unlayıp dinlendirilmiş hamuru bir kaç dakika yoğurun. Hamuru kalın bir silindir şeklinde yuvarlayın ve dört eşit parçaya bölün. Her bir parçayı yuvarlayıp küçük bir top yapın ve bunları bir yarım saat daha dinlendirin. Dinlendirdiğiniz hamur parçalarını sosis şeklinde yuvarlayın. Yuvarladığınız bu uzun hamuru bir ucundan tutup havada birkaç kere döndürün ve hamurun iki ucunu birleştirip simit şekli verin. Yaptığınız simidi hafifçe unlanmış bir yüzeye koyup diğer simitleri de aynı şekilde yapın.
5. Fırın tepsisine pişirme kağıdı serin.
6. Pekmez ve suyu karıştırın ve susamları düz bir tabağa koyun. Simitleri önce pekmezli karışıma sonra da susama batırın. Simitleri tepsiye koyup yaklaşık 20-30 dakika bekletin.
7. Fırını en yüksek derecesine getirip ısıtın.
8. Simitleri ısıtılmış fırında 20-25 dakika ya da üzerleri çıtırdayıp kızarana kadar pişirin.

Heroes

2007-02-16T16:23:00.000+02:00

İşte efsane adamlar ve kadınlardan oluşan rüya takım:

Yeşil Turuncu Kahverengi Sarı

2007-02-12T16:24:00.000+02:00

Sonbahar renkleri insanın içini nasıl da ısıtıyor.

Funny Face ve The Devil Wears Prada

2007-02-11T19:56:00.000+02:00

Son zamanlarda Audrey Hepburn filmlerine merak saldım. Bir iki ay önce Breakfast At Tiffany's'i izleyip çok beğenmiştim. Bunun üzerine Audrey Hepburn filmlerini toplamaya başladım. En merak ettiğim filmlerinden biri de 1957 yapımı Funny Face idi.

Funny Face'i tesadüf eseri The Devil Wears Prada'yı izledikten çok kısa süre sonra izledim. Bu iki filmin senaryoları birbirlerine temelde oldukça benziyor. Öncelikle filmlerin baş karakterleri birbirlerine benziyor. Funny Face'in Jo Stockton'u ile The Devil Wears Prada'daki Andy Sachs çoğu kadının aksine güzel görünmek, süslenip püslenmek ve modayı takip etmekten ziyade kendilerini entellektüel anlamda geliştirmeyi daha çok önemseyen karakterler. Her ikisi de moda endüstrisinin bu denli büyük ve önemsenir olmasını pek anlayamıyor ve aslında pek de önemsemiyorlar. Ancak ironi bu ya her ikisi de moda endüstrisine bulaşıyorlar. Kılık ve kıyafetleri, duruşları ve seçimleri bu endüstrideki insanlar tarafından küçümseniyor. Ve aslında umursamadıkları modanın günümüz kadınının hayatında ne kadar büyük bir yer tuttuğu yüzlerine vuruluyor.

Her iki filmin ilerleyen sahnelerinde modanın başkenti Paris'e bir seyahat yapılıyor. Jo hayran olduğu filozof Profesör Emile Floster ile Paris'te tanışıyor. Profesör ile felsefe üzerine konuşmaya çalışırken çapkın Emile'in tacizlerine maruz kalıyor. Andy ise başta bu kadar küçümsediği moda endüstrisinin bir parçası olmaya başladığı için erkek arkadaşının eleştirilerine maruz kalmaya başlıyor. Bu gerginliklerin ortasında kendisine uzun zamandır asılan yazar Christian Thompson ile Paris'te karşılaşıyor ve onunla bir kaçamak yaşıyor. Fakat Christopher da Andy'i hayal kırıklığına uğratıyor.

Jo ve Andy'nin hikayelerinin benzerlikleri dışında her iki filmdeki moda dergilerinin editörleri de aşağı yukarı benzerlik taşıyor. Quality dergisinin editörü Maggie Prescott da Runway dergisinin editörü Miranda Priestly de işlerinde başarılı kadınlar. Gerçi Maggie'nin nevrotik yırtıcılığından Miranda'da eser yok. Maggie işlerin peşinden kendisi koşarken Miranda kendisi için çalışan gönüllü köleler edinmiş.

Ancak iki filmin de belkemiğini oluşturan ana konu giyim kuşamdan anlamayan pespaye kızların süreç içinde şık ve süslü kadınlar haline gelmesi. Bu konu bugünlerde kafamı meşgul ediyor. Kadınlar gerçekten de süslü olmalılar mı? Bir kadın kotunun üstüne bir t-shirt geçirerek yaşayamaz mı? İnsanın bakımlı olması hoş birşey tabi. Ancak beni rahatsız eden şey bunun bir zorunlulukmuşcasına filmler, dergiler, gazeteler, ve reklamlar aracılığıyla kadınlara dayatılması. Şöyle giyinmezsen, bunları almazsan kimse seni beğenmez tehditleri. Tonlarca kıyafete harcanan tonlarca para, buna rağmen tatminsizlik. Amerikan kültürünü televizyon kanalları, filmler ve dizilerden takip edebildiğim kadarı ile insanların en büyük amaçlarından birisi kadınların kendilerine bir sevgili, bir koca bulabilmesi. Şöyle bir düşünüyorum da bir kadının kendi ayakları üzerinde durması hikayesine odaklanan ve bu kadının sevgilisi ya da kocası varsa bu ilişkinin öncelleştirilmediği bir film ya da dizi aklıma pek gelmiyor.

Tam da bu konuyu düşündüğüm sıralarda BBC Prime'daki moda programlarından birine rast geldim. Bu programda birbirinden sinir iki moda danışmanı üstüne başına giydiği şeylere dikkat etmeyen, genelde zevksiz kadınları evire çevire kendilerince güzelleştiriyorlar. Bu programa katılan kadınların halleri ne kadar acıklı oluyor size anlatamam. Kadınlar ya çok çalışıyorlar ve kılık kıyafet alışverişi yapmaya vakitleri olmuyor, ya şişman oluyorlar ve kendilerine güvenleri olmuyor, ya da hakikaten giyim zevki gelişmemiş tipler oluyorlar. Her ne olursa olsun programda bu kadınları oldukları halleri ile barışıp kendilerini iyi hissetmelerini sağlamaktansa kamera karşısında kadıncağızları ölümüne aşağılayıp onları gerçekte olmadıkları kadınlar haline sokmaya çalışıyorlar. Bu kadınlara giydirdikleri kıyafetler çoğu zaman üstlerinde sakil duruyor. Eminim çoğu belli bir süre sonra eskiden giydikleri şeylerin rahatlığını özleyip onlara geri dönüyorlardır. Bir kadını güzelleştirmeye çalışmakla ilgili hiçbir problem yok. Ancak bunu bir zorunlulukmuşcasına kadına dayatırsanız o zaman kadın bunu görev gereği yapar. Görev ise demin de bahsettiğim gibi kendine bir eş bulmak. İzlediğim programın sonunda kadınların "güzelleştikten" sonra ilk yaptıkları şey kendilerine bir eş bulabilmek için "speed dating" programlarına katılmak oldu. Şunu da söylemekte fayda var, bu kadınlar programa kendi istekleri ile katılmıyorlar. Onun görüntüsünden memnun olmayan arkadaşları ve akrabaları BBC ile iletişime geçip kadından habersiz onun adına başvuruda bulunuyorlar. Ne kadar korkunç değil mi?

Funny Face ve The Devil Wears Prada'dan nerelere geldik, ama düşününce moda dediğimiz koca endüstri kadınlar üzerinde kurulan bu baskının en büyük sorumlularından biri. Sonuçta işin ucunda büyük para var!

With Arms Wide Open

2007-02-08T15:35:00.000+02:00

Yeni etsy listem :)

Kadın Bacakları

2007-02-03T17:36:00.000+02:00

Olacağı buydu! Bir kitabı daha yarıda bırakıp yeni bir kitaba başladım. Kasım'da yazdığım Kitaplarım başlıklı yazıyı okuyanlarınız varsa durumu daha iyi anlacayaklar. Birkaç hafta önce Yapı Kredi yayınlarının Galatasaray'daki dükkanına gitmiştik. Kitaplara bakınırken Mina Urgan'ın Bir Dinozorun Anıları isimli kitabı gözüme ilişti. Bu kitap ilk çıktığında Çok Satanlar listesinde idi. Çok Satan kitaplara uzak durduğum için bu kitapla o sıralarda fazla ilgilenmemiştim fakat içten içe de merak ediyordum. İşte o haftasonu hem bu kitabı hem de Bir Dinozorun Anıları'nı aldım. Sonraki haftasonu Savaş ve Barış'ın ikinci cildine devam etmekteydim ki Prens Andrey, Nataşa ve Rostov'un maceralarına biraz ara vereyim dedim. Evet yine yaptım yapacağımı, okuduğum kitabı bırakıp başka bir kitaba geçtim. Ama Savaş ve Barış'a döneceğim söz. Ve Yüzüklerin Efendisi'ne, ve Cevdet Bey ve Oğulları'na, ve Vertigo'ya....
Her neyse Bir Dinozor'un Anıları'nda çok komik bulduğum bir bölümü sizlerle paylaşmak istiyorum. Mina Hanım televizyon kanallarının ne kadar bayağılaştığını anlattığı bir bölümde izlediği komik bir programı okuyucularıyla paylaşıyor:
"Gelgelelim, TV'lerde, ara sıra çok eğlendirici durumlarla karşılaştığımız da oluyor: Bir gece, ilginç birşey var mı diye "zapping" yaparken, bir de ne göreyim? Dinci kanalların birinde, bizim, daha doğrusu "eskiden bizden olan" Çetin Altan. Karşısında da saçları ortadan ayrılmış, sakalsız, ama şeriata uygun bıyığı olan dinci bir genç. Çetin Altan'ın ağzından sözcükler sel suları gibi durmaksızın aktığından, dinci genç bir şey sormak fırsatını pek bulamıyor. "Eskiden bizden olanın" şimdi yazılarını yayınladığı gazeteyi pek okumadığım için, "bakalım, neler söylüyor bu" dedim kendi kendime. Ve üyesi olduğum Türkiye İşçi Partisi'nin eski şanlı günleri aklıma geldi: "Çetin Altan acaba bugün ne dedi?" merakı içinde olduğum için gazeteyi elime alınca, manşetlere göz atmadan önce onun yazdığını okurdum. Makaleleri yalnız biz solcuları değil, herkesi etkilerdi. Örneğin, Genco Erkal emekli Bahriye Subayı babasının artık solcu olduğunu bana bildirmişti. "ne solcusu?" diye sorduğumda " Çetin Altan solcusu" diye yanıt vermişti. Çetin altan söz alınca, toplantı yaptığımız alanlar, gol atıldıkça seyircilerin coştukları futbol sahalarına dönerdi. Milletvekiliyken TBMM'inde linç edilmesine ramak kalmıştı. Bütün bunları ve bir yığın başka şeyi anımsadım.

Gelgelelim, bu anılara dalmaya pek vakit bulamadım, çünkü "eskiden bizim" olan şaşırtıcı laflar ediyordu. "Dinci olmadan önce, Necip Fazıl Kısakürek'in çok iyi bir şair olduğunu söylüyordu. Onun eki şiirlerinden "kadın Bacakları"nı ayrıca sevdiğini anlatıyor ve tam anlamıyla erotik olan bu şiiri, dinci bir kanalda ezbere söylemeye başlıyordu.

Karşısındaki şeriatçı genç, alı al moru mordu. Çetin'i susturmanın yolu yoktu. Dudakları titreyen delikanlı neredeyse fenalık geçiriyordu. Derken, TV'de bugüne değin görülmedik bir olayla karşılaştım: Durup dururken klasik Batı müziği çalmaya başladı. amaç, süper-mürşit'in erotik şiirini duyulmaz hale getirmekti. Ama hiç mi hiç mümkün değildi bu. Çünkü orkestranın müziği yükseldikçe, "eskiden bizim olanın" sesi de yükseliyordu. Gene duyuluyor, gene duyuluyordu. Necip Fazıl'ın erotik şiirinin on altı dizesini, bangır bangır bağırarak sonuna kadar okudu.

KADIN BACAKLARI
Her kadının bastığı yerde sanki kalbim var
Kalbim ki vahşi bir zevk alır ezilişinden.

Bir kadının içinden ağlayışı, gülüşü,
Gözlerinden ziyade bacaklarına yakın.
Bir lisandır onların, duruşu, bükülüşü,
Kadınlar! Onlar varken konuşmayınız sakın.

İnce sütünlardaki ilahi güzelliğe
Bacakların ruhudur şekil veren diyorum.
Bacakları bir kalın örtüde saklı diye
Mermerde kalbi çarpan Venüs'ü sevmiyorum.

Ömrümüzün geçtiği yolda, bana sorsalar
Gidiyorum bir kadın bacağının peşinden.

Boynuma doladığım güzel putu görseler.
İnsanlar öğrenirdi neye tapacağını.
Kör olsam da açılır gözüm, ona sürseler
İsa'nın eli diye bir kadın bacağını.

Ben de, keyifli kahkahalar atarak onu dinlerken, "eskiden bizim olanın" hala birazcık bizden olduğunu anladım."
Bir Dinozorun Anıları, Yapı Kredi Yayınları

Family Guy- Brian's Novel

2007-01-31T15:24:00.001+02:00

Bu uzun zamandır izlediğim en komik şey. Family Guy'un efsane karakteri Stewie'nin nefis tiradını sunuyorum :) Stewie'nin konuşmasının bir parçası son zamanlarda Radyo Eksen'de reklam aralarında çıkıyor.

Yeni etsy listem

2007-01-29T16:56:00.000+02:00

Şunların güzelliğine bir bakar mısınız? Hepsi benim olabilir mi?

Jose Gonzales - Hand on Your Heart

2007-01-29T12:42:00.001+02:00

Bu haftasonu MTVde animasyonla yapılmış müzik videoları vardı. Kanallar arasında dolanırken şans eseri Jose Gonzalez'in son videosuna rast geldik. Şarkının ismi Hand on Your Heart. Şarkının videosu Japon minyatürlerinin canlandırması. Bu kadar naif bir şarkıya ancak bu kadar naif bir video yapılabilirdi. Bu videoyu mutlaka izlemenizi tavsiye ediyorum.
Jose Gonzalez'in sesini belki Sony Bravia reklamından hatırlarsınız. Reklamda Heartbeats isimli şarkısı kullanılmıştı. Geçen yıl çıkan Veneer albümü sanırım hala buraya gelmedi. Bir yerlerden bulabilirseniz bu albümü dinleyin, huzura kavuşacaksınız :)

Kış Şarkıları

2007-01-26T15:39:00.000+02:00

Konuyu kıştan açmışken bana kışı hatırlatan şarkıları da listeleyim dedim :)

Emiliana Torrini - Snow

Leonard Cohen - Winter Lady
Kings of Convenience - Surprise Ice

Tanita Tikaram - Heart in Winter

Sting - Flow My Tears

Nguyen Le - Snow on a Flower
Esbjörn Svensson Trio - Winter in Venice
Manhattan Transfer - Snowfall

Vince Guaraldi Trio - Skating

Let it Snow - Ella Fitzgerald

Michael Franks - Watching the Snow

Bebel Gilberto - Winter

(Resim Julie Monks'a aittir)

Kışı Özlemek

2007-01-26T15:16:00.000+02:00

Geçtiğimiz sene keşfettiğim en güzel web sitesi etsy idi. Bu sitede dünyanın dört bir yanından elde yapılmış eşyalar satılıyor. O kadar orjinal ve güzel şeyler var ki anlatamam. Sevdiklerinize farklı ve bir eşi daha olmayan birşey hediye etmek istiyorsanız bu siteye bakmanızı tavsiye ederim.

Site kullanıcıları sahip olmak istedikleri, beğendikleri nesneleri seçerek çeşitli listeler oluşturuyorlar. Bu listeler sitede listelenen yüzbinlerce ürün arasından ilginç şeyler bulabimek isteyenler için oldukça yardımcı oluyor. İşten ben de en sonunda bir liste yapabildim. Yapabildim diyorum çünkü siteye eklenebilecek liste sayısı 101 ile sınırlı. Her bir liste 2 gün içinde süresini dolduruyor ve siteden çıkıyor. Yani yeni bir liste ekleyebilmek için eski bir listenin süresinin dolmasını beklemek gerekiyor. Liste yapmak isteyen yüzlerce kullanıcı olduğunu düşünürsek bir liste ekleyebilmek oldukça güç oluyor. Her neyse işte benim listem :)

Bu sene bir türlü kış gelmediği için bana kışı hatırlatan nesneleri seçtim. Uzun süren kışlardan hiç hoşlanmazdım, fakat bu sene karı, buzu, soğuk havayı, beyazı ne kadar özledim anlatamam. Umarım böyle bir kış yaşayabiliriz.

Burak ve Elif

2007-01-26T14:41:00.001+02:00

Burak ve Elif
Originally uploaded by :bubble:.

27 Aralık akşamı Karga'da uzun bir aradan sonra çalmamın şerefine bir sürü bira içip sarhoş olduk Burak'la :) Karga'dan çıktıktan sonra Taksim dolmuşlarına doğru yürürken bir vitrin dikkatimizi çekti. Zaten neşeliyiz, bir de yılbaşı havasına girmişiz. Vitrindeki bilimum noel babanın ve kardanadamın fotoğraflarını çektik. Bu aralarından en çok beğendiğim. Kesinlikle Burak ve bana benziyorlar :)

Oldies But Goldies!

2006-12-27T17:13:00.000+02:00

İşte bu da bizim yılbaşı partimizin şarkı listesi:

Just Can't Get Enough - Nouvelle Vague
My Baby Just Cares For Me - Nina Simone
Perfect - Fairground Attraction
Flight Of The Passing Fancy - Squirrel Nut Zippers
Coconut Wonam - Harry Belafonte
Canım inci'cim - Dario Moreno
The Lion Sleeps Tonight - The Tokens
Day-O - Harry Belafonte
Ay Beyaz Deniz Mavi - Juanito
Adanalı - Dario Moreno
Mas Que Nada - Sergio Mendes & Brasil '66
Yazık Sana - Mercedes
Copacabana (at the copa) - Barry Manilow
Mihrimah - Nur Yoldas
Sunny - Boney M.
Anlamadim Gitti - Ajda Pekkan
This Is It - Elba Moore
Rivers Of Babylon - Boney M.
Ben Bilirim - Baris Manco
Bir kösede yalniz (1979) - Ajda Pekkan
Yes Sir I Can Boogie - Baccara
Tragedy - Bee Gees
Dönence - Baris Manco
Hot Stuff - Donna Summer
Off The Wall - Michael Jackson
Play That Funky Music - Wild Cherry
You Sexy Thing - Hot Chocolate
Car Wash - Rose Royce
Superstition - Stevie Wonder
She Works Hard For The Money - Donna Summer
You Keep Me Hanging On - Kim Wilde
Venus - Bananarama
Ele Güne Karsi - Mazhar Fuat Özkan
Gimme Hope Jo'anna - Eddy Grant
Walk Like An Egyptian - Bangles
I´m Still Standing - Elton John
Walking on sunshine - Katrina and the Waves
Karma Chameleon - Culture Club
Our House - Madness
Lessons In Love - Level 42
I'll Be Your Baby Tonight - Robert Palmer
Like A Virgin - Madonna
Wake Me Up Before You Go Go - Wham
I´m So Exited - Pointer Sisters
Stayin' Alive - Bee Gees
That's The Way (I Like It) - KC & The Sunshine Band
Kung Fu Fighting - Carl Douglas
Ghostbusters - Ray Parker Jr.
Simply Irresistable - Robert Palmer
Notorious - Duran Duran
Sledgehammer - Peter Gabriel
Relax (come fighting) - Frankie Goes To Hollywood
Just Can't Get Enough - Depeche Mode
Love Will Tear Us Apart - Joy Division
Mint Car - The Cure
Voyage Voyage - Desireless
Blue Monday - New Order
Shout - Tears For Fears
Take On Me - Aha
Enjoy The Silence - Depeche Mode
Tainted Love - Soft Cell
Call Me - Blondie
Somebody To Love - Jefferson Airplane
Suicide Blonde - INXS
Desire - U2
Don't You (Forget About Me) - Simple Minds
Friday I'm in Love - The Cure
Losing My Religion - R.E.M.
Boys Don't Cry - The Cure
Take Me Out - Franz Ferdinand
Daft Punk Is Playing At My House - Lcd Soundsystem
The Reflex - Duran Duran
John The Revelator - Depeche Mode
DARE - Gorillaz
Around The World - Daft Punk
Praise You - Fatboy Slim
Groove Is In The Heart - Dee Lite
Pump Up The Volume - M.A.R.R.S.
The Power - Snap
Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now) - C & C Music Factory
Vogue - Madonna
Everybody Everybody - Black Box
Fairground - Simply Red
Missing (Todd Terry Remix) - Everything But The Girl
Sing It Back (Boris Musical Mix) - Moloko
Cosmic Girl - Jamiroquai
Don't Stop 'Till You Get Enough - Michael Jackson
Hung Up - Madonna
Heartbeat - Annie
Jump - Madonna

Bugün İstanbul'da Kar Yağıyor

2006-12-26T13:03:00.001+02:00

Kings of Convenience - Toxic Girl
Çok güzel bir kış videosu.

Yılbaşı Davetiyemiz

2006-12-26T12:30:00.000+02:00

Bu yılbaşında evimizde yakın arkadaşlarımızla birlikte olmak için küçük bir particik yapacağız. İşte davetiyemiz :)

2006'nın En İyileri

2006-12-15T11:55:00.000+02:00

Senenin son günlerinde televizyonlarda geçen yılın en önemli haberlerinden derlemeler yayınlanır. Müzik dergilerinde geçtiðimiz yılın en iyileri yayınlanır. Düşündüm ki ben de tamamen öznel bir en iyiler listesi yapayım. Bu fikir çok eğlenceli geldi. Hatta anneme söyledim onun da pek hoşuna gitti, o da kendi listesini yapmaya karar verdi.
En iyiler listeme koyduğum şeylerin bazıları bu sene çıkmış şeyler değil. İster 40 yıllık bir film olsun, ister bir ay önce çıkmış bir albüm. Bu liste 2006'yı benim için daha güzel kılan şeylerin listesi.

Yılın Albümleri

Tom Waits - Orphans: Brawlers, Bawlers & Bastards

Tanita Tikaram - Something New

Jose Gonzalez - Veneer

Zero 7 - The Garden

Bent - Ariels

Pinhani - İnandığın Masallar

Madonna - Confessions on a Dancefloor

Bob Dylan - Modern Times

Richard Bona - Munia (tatil yolunda sürekli bu albümü dinledik)

Susheela Raman - Music for Crocodiles

Nouvelle Vague - Nouvelle Vague

Carla Bruni - Quelqu'un M'a Dit

Thom Yorke - Eraser

Depeche Mode - Playing the Angel

Yılın Filmleri

La Science des Rêves

Volver

The Departed

Lady & The Tramp

Inside Man

Breakfast At Tiffany's

The Prestige

The Holiday

Yılın Dizisi
Smallville:
Hepiniz Lost diyeceğim sandınız değil mi? Doğrusunu söylemek gerekirse ben Lost'un bitmek tükenmek bilmeyen sırlarından sıkıldım baya. Kardeşim ortaya o kadar çok açıklanması gereken şey attılar ve o kadar azı açıklandı ki insan yavaştan kabız olmaya başlıyor. Bir bölümün sonunda aman allahım şimdi neler olacak diye kalakalıyorsun, bir sonraki bölüme geçtiğinde sanki geçen bölümde o olaylar hiç olmamış gibi insanlar hayatlarına devam ediyor. Bu sebepledir ki üçüncü sezonun ilk bölümünü izledikten sonra kalan bölümleri biraz biriktirmeye karar verdik. Zaten abiler de Şubat'a kadar ara vermişler. Konuyu nasıl toparlayacaklarını düşünüyorlar herhalde, ya da konuyu 6 sezona nasıl yayacaklarını tartışıyorlar.
Smallville ise her bölümde başı sonu olan bir hikaye anlatan, çoğu zaman kendini tekrar eden ama olayların genel akışına bakıldığı zaman Clark Kent'in Süpermen olmaya giden yolunu çizen bir dizi. Bir diziyi sonunda ne olacağını bilerek izlemek ve bildiğin şeylerin aslında nasıl gerçekleştiğini izlemek baya eğlenceli. Bir de tabi Clark Kent'i oynayan Tom Welling'in takdire şayan endamını atlamamak lazım.

Yılın Konserleri

Roger Waters (her ne kadar kendisini 'The Creative Genious of Pink Floyd' olarak lanse etmesine sinir olsam da konser çok güzeldi)

Yerba Buena - Babylon

Depeche Mode Konserini sırf Depeche Mode olduðu için yazıyorum buraya, yoksa konserde pek birşey görebildiğim söylenemez.

Bebek Şenliği ses sistemi ve konserler çok kuvvetli olmasa da açık hava organizasyonu olarak güzeldi

Yılın Tatilleri

19 Mayıs tatilinde araba ile önce Asos'a oradan da Cunda'ya gittik. Herşey muhteşemdi. Çok kısa bir tatil olmasına rağmen çok dinlendiriciydi. Her yer yemyeşildi ve etrafta renk renk çiçekler açmıştı. Hava muhteşemdi. Cunda'da Ada Camping'de bir karavanda kaldık. Sabahları karavandan çıkıp beş adım atıp denize girmekten daha güzel birşey olabilir mi?

Bozcaada, Bozcaada, Bozcaada! (bu başka bir yazının konusu olacak)

Yılın Kozmetikleri

Bebak Acı Badem Kremi:Bu krem gerçekten de çok başarılı. Özellikle yazın deniz kenarında kuruyan ayaklarınıza sürünce inanılmaz bir rahatlama veriyor. Bu yaz tatilde Gülnur ve Ebru'ya da tavsiye ettim onlar da çok memnun kaldılar. Hem kutusu ve kokusu da çok güzel. Bir de çok ucuz.

Gucci Rush: İlginçtir bir kaç sene önce bu kokuyu denediğimde sevmemiştim, biraz ağır gelmişti bana. Geçen yıl Tony & Guy'ın saç kremini kullanmaya baþladım ve kremin kokusuna bayıldım. Sonra şöyle bir düşününce bu kremin Gucci Rush gibi koktuğunu fark ettim. Parfümü bu sefer denediğimde çok hoşuma gitti. Ayrıca şişesi da çok güzel. Öyle ki Burak bu parfümün şişesini çok kıskanıyor. Keşke böyle şişesi olan bir erkek parfümü olsaydı diye hayıflanıyor :)

My Favourite Boots

2006-12-12T16:20:00.000+02:00

Sonunda bu botları aldım. Geçen hafta iş için Londra'yadaydım. Daha önceki gidişlerimde de bu botun başka renkte ve desende olanlarını görmüştüm ve bayılmıştım. Fakat bir şekilde basiretim bağlanmıştı, abuk subuk şeylere para harcadığım için bu botları almaktan vazgeçmiştim. Sonra da Türkiye'ye döndüğümde içime dert edip kafamı taşlara vurmuştum. Bu sefer gayet kararlı bir şekilde dükkana gittim. Ya sevgili botlarımı bulamazsam diye de korkuyordum tabi içten içe. Neyse ki buldum, hem de geçen sefer gördüklerimden daha sevimli bir deseni var bunların. Üstünde baykuşlar, çiçekler ve kuşlar var. Tam bir kız botu. Çok mutluyum. Yihhuu!

Kitaplarım

2006-12-12T00:36:00.000+02:00

Bu yazın ortalarında Savaş ve Barış'ı okumaya başladım. Aslında asıl amacım Suç ve Ceza'yı okumaktı. Fakat babamdan Suç ve Ceza'yı isteyeceğime dalgınlıkla Savaş ve Barış'ı istemişim. Böylelikle kitabı okumaya başladım. Klasikleri okumadan geçip gitmek istemedim doğrusu. İyi de etmişim. Kitap gerçekten de güzel. İlk cildini yaz tatilinde bitirmiştim, şu sıralarda ikinci cildin ortalarındayım. Önümde daha iki cilt daha var. Bu kitabı da yarıda bırakmak istemiyorum.
Son birkaç senede okuduğum kitapları yarım bırakmak gibi kötü bir huy edindim. Şöyle bir düşününce yarım bıraktığım bir sürü kitap geliyor aklıma. Vertigo, Benim Adım Kırmızı, Tüfek Barut ve Mikrop (adı böyleydi yanlış hatırlamıyorsam), Inside Out (Pink Floyd'un Nick Mason'ın ağzından biyografisi). Şimdi sıralayınca bu kitaplara dönmek için iştahım kabardı. Bir taraftan da bu sene kitap fuarından aldığımız Jules Verne'ler göz kırpıyor bana. Esrarlı Ada, İki Yıl Okul Tatili ya da Kaptan Grant'in Çocuklarını okumak için can atıyorum. Fakat bu kötü alışkanlığıma bir son vermeliyim. Maymun iştahlılar gibi şöyle bir bakıp kenara ittiğim kitaplarla yetinmeyip kenara itilecek bir dizi kitap daha almak istemiyorum. Yanlış anlaşılmasın aldığım ve okumaya başladığım kitapları ilgimi çektikleri için alıyorum ve okumaya başlıyorum.
Aslında bunun nedenini biliyorum. Eskiden kitap okumak için bol bol zamanım olduğunda bütün bir gün hiç başımı kaldırmadan bir kitabı okur bitirirdim. Şimdi yatmadan önce okuduğum bir iki sayfa, haftasonları oraya buraya gitme, bir takım işler halletme ve arkadaşlarla buluşmaların arasında okuduğum bir kaç bölümle kitap yürümuyor. Kitap elimde süründükçe ben sıkılmaya başlıyorum. Daha okumak istediğim, öğrenmek istediğim onca şey olduğu için de elimdeki kitabı feda ediyorum.
Neyse ki Savaş ve Barış bir klasik olması itibarı ile ağırlığını koyuyor. Ben de en azından bir edebiyat klasiğini bitirmeye kararlı olduğum için kitabı elimden bırakmıyorum. Umarım tümünü bitirebilirim. (Ne o kendinizden pek emin değilsiniz galiba Elif Hanım).

Neyse ben yatmadan önce okuyacağım sayfalarımın başına geçeyim. Buraya da okumak için can attığım Jules Verne'lerden birinin resmini koyayım bari.

Herkese iyi geceler.

Yılbaşı Geliyor

2006-11-21T20:28:00.000+02:00

Birkaç gündür bir çizgi filmi düşünüp duruyorum. Çocukken sık sık izlediğim Walt Disney klasiklerinden biri bu. Kahramanlarımız Mickey ve Pluto kendilerine bir yılbaşı ağacı bulmak için ormana giderler. Kestikleri ağacı eve götürürken yanlarında iki davetsiz misafir de getirdiklerinin farkında değillerdir. Chip ve Dale ağaçla birlikte eve teşrif ederler. Mickey ve Pluto çam ağacını güzelce süslerler, ağaç Chip ve Dale için bir nevi eğlence parkı haline gelir. Toplarla, ışıklarla oynarken ortalığı darma duman ederler. Pluto sincaplari Mickey'ye ispiyonlamaya çalışır, ama Chip ve Dale her seferinde saklanıp Pluto'yu 'delirmiş köpek' konumuna düşürürler. Zavallı köpecik Mickey'ye derdini bir türlü anlatamaz. Neyse bu çizgi filmi belki bulabilirim diye YouTube'a girdim. YouTube hakikaten de nefis birşey, herkesin zevkine göre yayın akışını belirleyebileceği bir televizyon bir nevi. Çizgi filmi hiç zorluk çekmeden buldum. Keyifle izledim, çocukluğuma döndüm.

Pebble Beach

2006-11-17T15:04:00.001+02:00

Genelde i-Pod'un shuffle modunda müzik dinliyorum. Yani Poduk (onun adı bu) kafasına göre birşeyler çalıyor. Bazı günler bu bizim Poduk tam havasında oluyor, o günün ruh haline çok uygun şarkılar çalıyor. İşte böyle günlerde onu daha çok seviyorum. Bugün de o günlerden biri.

Öğle yemeğinden döndükten sonra bastım Play tuşuna. Bizimki Vince Guaraldi Trio'dan Pebble Beach'i çalmaya başladı. Kim bu Vince Guaraldi derseniz Charlie Brown çizgi filmlerinin müziğini yapan pianist kendisi. Dinlediğim albümün adı da 'A Boy Named Charlie Brown'. Baştan sona çok güzel bir albüm ama içindeki en güzel şarkılardan biri Pebble Beach (Çakıl Kumsal). Bir kere adı çok güzel şarkının.

Bugün bahardan kalma bir gün. Hava taptaze, güneş var. Ve kasım ortasında yazı özledim.

Not: Poduk hala iyi gidiyor.

Voila!

2006-11-16T22:13:00.000+02:00

Biraz gecikmeli de olsa geçen hafta bahsettiğim ekmeğin fotoğrafını buraya koyabildim. Nasıl hoşunuza gitti mi?
Bundan sonraki projemiz bu ekmek makinası ile Panettone yapmak. Burak yıllardır söyler durur. İtalyanların bir Noel ekmeği var, biraz tatlı, biraz tuzlu, içinde de kuru meyveler var diye anlatır. İşte şimdi bu ekmek makinası ile Panettone yapacağız, yanına da sıcak şarap ve kestane. Tabi sevdiğimiz arkadaşlarımızı çağıracağız. Bu projeyi gerçekleştirmek için tek eksik olan şey soğuk hava :)

Ekmek Makinasi

2006-11-11T02:29:00.000+02:00

Sanırım iyice domestik olmaya başladım. Gecenin bu saatinde 'ekmek makinası' başlıklı bir yazı yazdığıma bakılırsa bu bir varsayımın da ötesinde.

Babam bize bir ekmek makinası hediye etti. Bir süredir kutusunda duran aleti bu hafta içi bir heves açtım. Fakat akşamın bir köründe işten dönünce insanın içinde 'Haydi ekmek yapayım hey hey hey' gibi bir heves olmuyor. Haftasonu gerçekten de güzel bir şey. Haftasonlarını arttırmalıyız!

Bugün Cuma ya, ertesi gün erken kalkma derdi yok ya, sinemadan döndükten sonra ekmek yapma işine soyundum. (Bu arada Dönüş - Volver çok güzel bir film, izlemenizi tavsiye ederim.) Her yeni aleti kullanmaya başlamadan önce yaptığım gibi kullanım kılavuzunu okumayı ihmal etmedim. Kılavuzu yazanlar ya ekmek yapımını fazla ciddiye alan heyecanlı tipler ya da kılavuzu uzun tutarsak alet daha afilli görünür mantığı gütmüşler. Hepi topu 4 - 5 tane düğme var üstünde ballandıra ballandıra anlatmışlar. Neyse Söke'nin ekmek ununun paketinde yazan 'kısa' tarife uyarak makinayı ayarladım. Yarın sabah saat 8:30 bitecek şekilde programlı alet. Her haftasonu yaptığımız gibi ertesi sabaha ekmek ısmarlamıyoruz bu gece. Hadi bakalım yüzümü kara çıkartma ekmek makinası! Aslında bu alete bir isim takmak lazım, o kadar büyük ki adı Megaton filan olabilir mesela, ya da Haydar.

Yarın sabaha şu resimdeki gibi bir ekmeğin hayalini kuruyorum. Şöyle üzerine annemin yaptığı çilek reçelini süreyim, çayla birlikte yiyimmmmmm....

Görüşürüz.

Not: Resim amazon.com'dan alınmıştır.

Yağmurlu Bir Günün Şarkısı

2006-11-03T11:19:00.000+02:00

Banana Pancakes
Can't you see that it's just rainin'
There ain't no need to go outside

But baby, you hardly even notice
When I try to show you
this song It's meant to keep you
From doin' what you're supposed to
Like wakin' up too early
Maybe we could sleep in
I'll make you banana pancakes
Pretend like it's the weekend now
Jack Johnson - In Between Dreams

Acaba bütün dünya vatandaşları yağmurlu günlerde aynı şeyleri mi hissediyor? Jack Johnson'ın bu şarkısı benim yağmurlu günlerdeki ruh halimin tercümanı.

Sevdiğim Şeyler

2006-11-02T20:25:00.000+02:00

Çok uzun zamandır sevdiğim şeyleri yazdığım, resimlerini yapıştırdığım bir defterim olsun istiyordum. Şöyle bir düşünüdüm de neden bu defter yerine bir blog tutmayım. Evet birçoklarının yola çıkış noktası gibi benim blogumun yola çıktığı nokta da bu: sevdiğim şeyleri bir yerde toplamak ve benzer zevkleri paylaştığım insanlara duyurmak.

Internet'in en sevdiğim yanlarından biri benzer fikirlere ve beğenilere sahip olan insanları birbirlerine yaklaştırması. Örneğin daha önce gitmediğim bir tatil yeri ile ilgili tanıtım safsatalarından arındırılmış bir yorum mu okumak istiyorum; hemen ekşi sözlüğe girerim, güzel bir arama yaparım, yazılan tüm görüşleri okurum ve sanki beğenilerine çok güvendiğim bir arkadaşımdan dinlemişcesine derin bir görüş sahibi olurum bu yerle ilgili. Diyeceğim o ki eğer benzer zevkleri paylaştığımızı düşünüyorsanız belki buradan sizlere izlemediğiniz bir filmi, dinlemediğiniz bir albümü, tadına bakmadığınız bir yemeği, okumadığınız bir kitabı duyurabilirim. Belki benim hoşuma giden şeyler sizin de 'en sevdikleriniz' defterinize girer.

Şimdi böyle bir girizgah yaptıktan sonra en sevdiğim şeylerden biri olarak 1950li yılların Amerikan müzikallerini tanıtmak biraz riskli bir hareket oldu. Neden derseniz şimdiye kadar bu zevki benimle paylaşan hiç bir tanıdığım olmadı. Bu müzikaller genelde insanlara çok anlamsız gelir. Filmin ortasında durup dururken şarkı söyleyip dansetmeye başlayan adamlar birçoğuna komik geliyor. Belki bütün çocukluğum bu filmleri izlemekle geçtiği için çok seviyorum bu müzikalleri. Ama işin enteresanı bugün halen aynı keyifle izliyorum bu filmleri. Sanırım o zamanların parlak renklerini, kadınların kırmızı rujlarını ve uçuşan eteklerini, süveterli ve sevimli yüzlü erkek oyuncuları, bol hareketli ve kusursuz koreografili dans sahnelerini, ve filmlerin iyimser havalarını seviyorum. Bir nevi çizgi film bu filmler. Aynı zamanda bugün hala yerine pek de yenileri konulamayan caz standartlarının kaynağı Amerikan müzikalleri. Mesela 'Our Love Is Here To Stay'i dinlerken Gene Kelly ve Leslie Caron'un Seine nehri üzerindeki romantik sahnelerini hatırlamamak mümkün mü?

Çocukluğumda izlediğim An American In Paris, Singin' In The Rain, Wizard Of Oz, Sound Of Music gibi müzikallerin ardından Grease dönemi geldi. Bir ara Grease'den başka birşey izlemiyordum. Daha sonraları West Side Story'e geçtim. Tabi bütün bunlar TRT2'deki sinema kuşağından videoya kaydettiğimiz filmlerdi. O sıralarda Hair'in televizyonda gösterilmesi mümkün olmadığı için ben filmin müzikleri ile yetiniyordum. Şarkı sözlerinin nelerden bahsettiğini anlamadan bağıra bağıra Aquarius'u söylüyürdum ortalıkta. Üniversite döneminde bir arkadaşım sayesinde Jesus Christ Superstar'ı izledim, şarkılar uzun süre dilimden düşmemişti.

Şimdi yazınca ben de farkettim ki ben hakikaten de müzikallerle büyümüşüm. Müzikallerin sevdiğim şeyler defterimin ilk yazısı için iyi seçim olduğunu şimdi daha iyi anladım. Evet efendim durduk yere topuklarını yere vurarak dans edip şapkalarını sallayarak danseden adamları sevenler gelsin beri :)

Bugünlük bu kadar.